Günaydın güzel insan…
Hiç sana söyleyen oldu mu,
güzel olduğunu?
Mutlaka olmuştur…
Hem de çok…
Çünkü sen çok güzelsin…
Çünkü sen sevgi dolusun…

Benim kadar içten miydi?
Güzel olduğunu söylerken,
Gözlerinin içine bakarken
görebiliyor muydu
Kalbindeki güzellikleri?
“Güzel” kelimesini,
Yalnızca dış görünüşünle değil,
kalp güzelliğinle,
sevgiyle özdeşleştiriyor muydu?

Söyle sevgilim
Sana güzel olduğunu söyleyenin,
İçinde sevgiler,
sevgi pınarları çağlıyor muydu?

Söyle sevgilim…
Söyle güzel insan,
Sana güzel olduğunu söyleyen,
bakabiliyor muydu sana

benim gözlerimle?

Çalışma masamda yanan mumun alevinde şekillendi hayalin. Uzun uzun seyrettim. Dokunmak istedim ama beceremedim. Akşama koşan ayakların altında kızgın asfalt gibiydim günden arta kalan. Güneş haber vermezdi çekip giderken. Bir sessizliği kalırdı eve kapanan yüreklerin birde seni bana özleten hayalin. Kendi yüreğimi senin ellerine bırakırken. 

 Zamanı hep peşime taktım.Bir başka yere gitmenin olanaksızlığını tartışıyorum kendimle. Gitmeyeceğimi biliyorum. Belki de ellerinin sıcaklığından olsa gerek. Ben her sahipsiz mevsimin kimsesiz gecesinde seninle bütünleşiyorum. Basit gelecek belki tüm anlatamadıklarım. Bir şeyi çok iyi biliyorum sen anlayacaksın günü gelecek. Bu saadet hiç ölmeyecek

Fotoğrafın karşımda duruyor. Öyle masum öyle güzel ki seni yaşamak bu kendini tanımayan cümlelerin ardında senin gözlerinde aşk gibi çoğalmak. Anlatmak çok zor. Ben anlatamıyorum yaşıyorum. Herşeye katlanmak dedikleri bu olsa gerek. Günün bütün tükenen saatlerinin peşisıra bir ekranın karşısında seni bana gülümsüyormuş gibi hissedebilmek. Öyle güzel ki saatlerce seninle hayatı paylaşabilmek.

Oysa şimdi yalnızlığım yanımda,sensizliğin şarkısını dinliyorum.
Seni sevmek yazılmış bana,dokunamasamda sana...